Nationale instanties
De internationale verdragen die specifiek het recht op voedsel en water behandelen zijn veelal geratificeerd. Er zijn echter weinig staten die deze rechten opnemen in hun nationale wetgeving. De toegang tot adequaat voedsel en water bekijken vanuit een mensenrechtenperspectief is een recent fenomeen. Daarom is het logisch dat deze rechten opgenomen worden in een nieuwere grondwet, zoals de Zuid-Afrikaanse, die in 1996 ontworpen werd.

Vele staten beschikken daadwerkelijk over wetgeving en nationale programma’s met betrekking tot voedsel, maar weinigen van hen vestigen een duidelijk recht op adequaat voedsel. Om de veiligheid van het voedsel dat de mensen consumeren te verzekeren, hebben regeringen agentschappen die verantwoordelijk zijn voor het aannemen en controleren van noodzakelijke voedselstandaarden en voor het uitvoeren van kwaliteitscontroles. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld, is het verplicht dat mensen jaarlijks een verslag ontvangen waarin zij geïnformeerd worden over alle substanties die in hun kraantjeswater teruggevonden worden, samen met het toegestane peil voor veilige consumptie van het Environmental Protection Agency.

Regeringen komen hun verplichtingen inzake voedselvoorziening na door voedselprogramma’s en sociale zekerheidsprogramma’s zoals voedselbonnen, noodvoedselhulp en voedselprogramma’s in scholen. Deze programma’s zijn ontworpen om voedselzekerheid te verschaffen, en in het geval van schoolmaaltijden evenwichtige voeding omwille van de gezondheid van het land te verzekeren. Alleen gezinnen met een laag inkomen komen in aanmerking voor deze federale programma’s. In een aantal gevallen gaan er federale fondsen naar publieke en privé-instanties, non-profit en gemeenschapsorganisaties die werkzaam zijn op het vlak van bestrijding van honger op regionaal of gemeentelijk niveau. Om in aanmerking te komen voor subsidies moeten deze organisaties blijk kunnen geven van een grote inzet; zij moeten ook bewijzen dat hun voedselprogramma succesvol is.

Foodfirst Information and Action Network (FIAN)
Foodfirst Information and Action Network (FIAN) is een ngo die nauw samenwerkt met de UNHCHR. FIAN verzamelt en onderzoekt klachten over schendingen van het recht op voedsel. FIAN treedt in actie als dit recht geschonden wordt. Hierdoor verplicht FIAN regeringen de schendingen recht te zetten. De schendingen worden door FIAN gepubliceerd. FIAN heeft een “gedragscode inzake het recht op voedsel” opgesteld en aan de VN ter goedkeuring voorgesteld.

Internationale hulpinstanties
Dit zijn belangrijke toonaangevende organisaties die zich inzetten voor de wereldwijde realisatie van het recht op voedsel en water:

• De Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO)
  De Wereld Gezondheidsorganisatie (WHO) werd in 1948 opgericht. Zij is de VN afdeling die zich in het bijzonder bezighoudt met de promotie van de gezondheid. De WHO heeft een Grondwet opgesteld voor de organisatie, waarin de doelstelling van de instantie duidelijk wordt omschreven als “ het bereiken van de best mogelijke gezondheid voor eenieder”. Er worden 192 staten vertegenwoordigd in de World Health Assembly, het bestuursorgaan van de WHO. De voedselproblematiek is één van de grote bezorgdheden van de WHO, omdat een goede voeding noodzakelijk is voor een goede gezondheid.
  
  
• Voedsel en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties (FAO)
  De Voedsel en Landbouworganisatie (FAO) werd in 1945 opgericht om de voedingsstandaard en de levensstandaard wereldwijd te verhogen. De FAO telt 183 leden en richt zich op dienstverlening in de vorm van technische hulpprojecten; van informatie over voeding, landbouw, bosbouw en visvangst; van landbouw- en ontwikkelingsplanning. De Commissie voor Voedselveiligheid (CFS) moet controleren of de lidstaten hun verplichtingen nakomen en of het Actieplan van de Wereldvoedseltop van 1996 nauwkeurig uitgevoerd wordt.
  
  
• Het Kinderfonds van de Verenigde Naties (UNICEF)
  Het Kinderfonds van de Verenigde Naties (UNICEF) is de VN organisatie die zich bezighoudt met de bescherming van de rechten van het kind. UNICEF heeft specifieke programma’s geïmplementeerd om de toegang van kinderen tot voedsel, drinkbaar water en sanitaire voorzieningen te verbeteren. De organisatie streeft naar de verbetering van voedingsstandaarden door lokale programma’s op te starten die zorgen voor informatie en educatie, alsook voor noodhulp voor vrouwen en kinderen.
  
  
• Wereldvoedselprogramma (WFP)
  Het Wereldvoedselprogramma (WFP) werd opgericht in 1963. Het is de VN organisatie die voedselhulp biedt aan slachtoffers van natuurrampen en van rampen die veroorzaakt zijn door de mens.
  
  
• Internationaal Fonds voor Landbouwontwikkeling (IFAD)
  Het Internationaal Fonds voor Landbouwontwikkeling (IFAD) is een afdeling van de VN die in 1977 als een direct resultaat van de Wereldvoedselconferentie van 1974 gesticht werd. IFAD werd in het leven geroepen om landelijke landbouwontwikkelingsprogramma’s te kunnen implementeren. Het fonds geeft leningen en verleent subsidies aan kleine landbouwers in moeilijkheden zodat zij verder kunnen stabiliseren, ontwikkelen en zichzelf helpen.
  
  
• De Internationale Commissie van het Rode Kruis (ICRC)
  De Internationale Commissie van het Rode Kruis (ICRC) is een onafhankelijke humanitaire organisatie die optreedt als neutrale entiteit bij het helpen en beschermen van oorlogsslachtoffers, gaande van medische hulp aan slachtoffers tot het uitwisselen van boodschappen aan de familie. Als leden van de burgerbevolking genieten ontheemden bescherming en hulp van de ICRC: bescherming van burgers, bezoeken aan gedetineerden, medische hulp, voedselhulp, het herstellen van contacten tussen gezinsleden die gescheiden zijn door oorlog.
  
  
• CARE international
  CARE International is een niet-gouvernementele organisatie die tot doel heeft de wereldarmoede te verminderen door een variëteit aan capaciteitsopbouwende programma’s. Deze programma’s behandelen kwesties die de armoede verergeren, en proberen duurzame oplossingen te identificeren. CARE programma’s omvatten: hulp aan families om hun voedselproductie te vergroten en hun middelen goed te beheren; onderwijsmethoden en praktijken om ondervoeding te helpen voorkomen; voedselhulp bieden in noodsituaties; water- en afvalwaterzuiveringsinstallaties bouwen en onderhouden.
  
  
• Save the Children
  Save the Children is een niet-gouvernementele organisatie die tracht de hoofdoorzaken van voedselonzekerheid aan te pakken om zo honger en ondervoeding te voorkomen. Hun programma’s omvatten een verhoging van de landbouwproductie, opvoedingsprogramma’s, vooral voor vrouwen en kinderen, ter verbetering van de voeding binnen het gezin, voedseldistributie in noodsituaties.