Wat is seksuele oriëntatie?

Seksuele oriëntatie is een blijvende emotionele, romantische, seksuele of affectieve aantrekking tot een andere persoon. Er wordt een verschil gemaakt tussen seksuele oriëntatie en andere aspecten van seksualiteit zoals fysieke seks, seksuele identiteit (het psychologisch gevoel man of vrouw te zijn) en de sociale genderrol (het vasthouden aan culturele normen voor vrouwelijk en mannelijk gedrag).

Seksuele oriëntatie bestaat binnen een continuüm dat gaat van exclusieve homoseksualiteit over exclusieve heteroseksualiteit tot verschillende vormen van biseksualiteit. Biseksuele personen kunnen een seksuele, emotionele en affectieve aantrekking voelen voor mensen van de eigen maar ook voor mensen van de andere sekse. Mensen met een homoseksuele oriëntatie noemt men ‘homo’ (mannen) of ‘lesbienne’ (vrouwen).

Seksuele oriëntatie verschilt van seksueel gedrag omdat het betrekking heeft op gevoelens en zelfbeeld. Het is mogelijk dat mensen hun seksuele oriëntatie niet in hun gedrag uitdrukken. Het woord homoseksueel wordt gewoonlijk vermeden vanwege de negatieve connotatie die er in het verleden vaak aan vast hing.

Seksuele oriëntatie is een relatief nieuw begrip in de mensenrechtenrechtspraak en een controversieel onderwerp in de politiek. Vooroordelen, negatieve stereotypering en discriminatie zijn diep in ons waardensysteem en in onze gedragspatronen ingebed. Voor vele overheidsfunctionarissen en opiniemakers blijft de uiting van homofobe vooroordelen legitiem en fatsoenlijk, wat onaanvaardbaar zou zijn voor gelijk welke andere minderheid.

De belangrijkste principes die de mensenrechtenaanpak inzake seksuele oriëntatie sturen, zijn gelijkheid en niet-discriminatie. Mensenrechtenverdedigers, advocaten en andere activisten proberen in te staan voor sociale rechtvaardigheid en de waardigheid van holebi’s.