Het is niet zo dat holebi’s ‘speciale’ of ‘bijkomende’ rechten eisen, maar wel dat ook zij beroep kunnen doen op de rechten die gelden voor heteroseksuelen.

Aan LGBT-ers (de vaak gebruikte verzamelnaam voor Lesbians, Gays, Bisexuals and Transgenders) worden de fundamentele, politieke, economische en sociale rechten ontzegd, of door de wet of in het dagelijkse leven. Wereldwijd werden de volgende schendingen vastgesteld:

• Door speciale strafrechtelijke bepalingen of gewoonten op basis van seksuele oriëntatie wordt in vele landen aan holebi’s de gelijkheid van rechten en gelijkheid voor de wet ontzegd. Er is vaak een leeftijdsverschil tussen holebi’s en hetero’s voor de bepaling van de seksuele meerderjarigheid.
  
  
• Het recht op niet-discriminatie en de bescherming tegen geweld en pesterijen worden vaak ontzegd aan holebi’s doordat seksuele oriëntatie niet is opgenomen in de anti-discriminatiewetgeving en de grondwet of in de naleving ervan beschermd wordt.
  
  
• Het recht op leven wordt geschonden in landen die sodomie bestraffen met de doodstraf.
  
  
• Het recht op bescherming tegen foltering, wrede, onmenselijke of onterende behandeling van holebi’s wordt geschonden bij politieonderzoeken of bij opsluiting.
  
  
• Willekeurige arrestaties komen in een aantal landen voor wanneer personen ervan verdacht worden homo/biseksueel te zijn.
  
  
• De vrijheid van verplaatsing wordt aan binationale koppels ontzegd doordat niet erkend wordt dat zij van dezelfde sekse zijn.
  
  
• Het recht op een eerlijk proces komt vaak in het gedrang doordat rechters en andere gerechtelijke medewerkers bevooroordeeld zijn.
  
  
• Het recht op privacy wordt ontzegd door de aanwezigheid van ‘sodomiewetten’ die van toepassing zijn op holebi’s, ook al betreft het een relatie waarin beide partners toegestemd hebben.
  
  
• Het is mogelijk dat het recht op vrije meningsuiting en het recht op vrije vereniging expliciet door de wet ontzegd worden of dat holebi’s, door het homofobe klimaat waarin ze leven, er niet openlijk van kunnen genieten.
  
  
• Het recht op vrije godsdienstbeleving wordt meestal ontzegd aan holebi’s, vooral wanneer hun kerk zich openlijk tegen hen keert.
  
  
• Het recht op arbeid is het economische recht dat het vaakst in het gedrang komt: holebi’s worden ontslagen vanwege hun seksuele oriëntatie of gediscrimineerd door de arbeidswetgeving en in de werkomgeving.
  
  
• Het recht op sociale zekerheid, bijstand en voordelen en bijgevolg ook de levensstandaard worden aangetast wanneer zij bijvoorbeeld de identiteit van hun echtgenoot/echtgenote moeten bekendmaken.
  
  
• Het recht op fysieke en mentale gezondheid is in strijd met het beleid en de uitvoering ervan inzake antidiscriminatie, met de homofobe neigingen van sommige dokters, met het gebrek aan adequate training van verplegend personeel inzake seksuele oriëntatie of met de algemene veronderstelling dat alle patiënten heteroseksueel zijn.
  
  
• Het recht op het vormen van een gezin wordt hun door hun regering ontzegd door homogezinnen niet te erkennen en door hen niet dezelfde rechten toe te kennen die wél toegekend worden aan heterogezinnen, die helemaal geen wettelijke erkenning zochten, maar desondanks bepaalde rechten genieten. De bescherming van kinderen tegen de scheiding van hun ouders kan hun ontzegd worden op basis van de seksuele oriëntatie van één van de ouders. Holebi’s (koppels en alleenstaanden) mogen geen kinderen adopteren, zelfs al gaat het om het kind van de partner.
  
  
• Het is mogelijk dat het recht op onderwijs voor holebi’s in het gedrang komt vanwege een onveilig klimaat dat door hun leeftijdsgenoten of door leerkrachten op school gecreëerd wordt.