Eind jaren ’70. Na een aantal grote olielekken kwamen in de jaren ’70 de eerste protesten op gang tegen de oliemaatschappijen, vooral door de Ogoni. Het waren dan ook de Ogoni die het meest geconfronteerd werden met de negatieve gevolgen van de olie-industrie. Van de grote winsten die er gemaakt werden ging er geen enkele dollar naar de Ogoni zelf. Het begon stilaan door te dringen dat er dringend iets moest veranderen, dat de mensenrechten dringend gerespecteerd moesten worden.

De gebeurtenissen tot 4 januari 1993, een kleine week geleden, worden hieronder nog eens op een rijtje gezet.

1990

• oktober: oprichting van MOSOP (Movement for the survival of Ogoni People)
  
• MOSOP wil geweldloos actie voeren voor de rechten van de Ogoni
  
• MOSOP stelt eisenpakket voor aan oliemaatschappijen: compensatie betalen voor milieuvervuiling en milieuwetten respecteren of anders vertrekken
  

1992
verhalen en beelden over milieuvervuiling en mensenrechtenschendingen gaan de wereld rond via televisie en kranten.
Maar Shell ontkent alles en verdedigt zich als volgt:

• ‘Vervuiling door lekkages wordt onmiddellijk opgeruimd’
  
• ‘Ogoni willen alleen maar geld zien’
  
• ‘Dit is werk voor de regering want Shell doet niet aan politiek’
  

1993
Op 4 januari vond er een protestmars plaats: de Ogoni Day March

• 300.000 van de 500.000 Ogoni's namen deel