VERA STREMKOVSKAYA – WIT-RUSLANDGEBOORTEJAAR 1959? |
Klik hier Bron: belarus-misc.org |
Vera Stremkovskaya is advocate in Wit-Rusland (Belarus). Zij is gekend omdat zij de oppositie in haar land vertegenwoordigt. Zij pleit vooral voor mensen die met het strenge regime (waarnemers spreken van een dictatuur) in aanvaring komen. Pro-regeringsadvocaten beweren dat zij de ethiek van het beroep aan haar laars lapt. Zij is nauw betrokken bij het Centrum voor Mensenrechten en ze wordt, ook mede daardoor, door de regering voortdurend op de huid gezeten.
|
“Moed komt voort uit het verwezenlijken van moeilijke dingen. Het gevoel van innerlijke kracht zit als een metalen koord in mij, zij helpt om steeds maar vooruit te willen; een groot deel van mijn kracht haal ik eveneens uit het feit dat ik begrepen en gesteund word door mensen in het buitenland.” “Ondanks het vele werk voel ik mij gelukkiger dan vele mensen met een nine to five–job, zij beweren vaak belangrijk werk te doen, terwijl ze alleen maar “bestaan” Vera Stremkovskaya |
Onder welke omstandigheden werkt Stremkovskaya?
In het Wit-Rusland van vandaag worden de vrijheden van meningsuiting en van vereniging aan banden gelegd. Oppositieactivisten worden willekeurig opgesloten (en door de politie gemarteld). Deelnemers aan betogingen worden “opgepakt” en later vaak als “vermist” opgegeven. “Vrije verkiezingen “zijn slechts schijn. Er is geen persvrijheid, radio en tv staan onder strenge controle. De doodstraf wordt nog steeds effectief uitgevoerd.
Uit het leven en het werk van Vera Stremkovskaya
Kort na de onhafhankelijkheid van het land speelde zij een actieve rol in de wetgevende hervorming ervan. Zij werkte als raadgeefster op Binnenlandse Zaken. Zij was ook verdedigster (voor de rechtbank) van dit departement voor alles wat “bestuurszaken” aanging. Toen zij ondervond dat het regime langzaam maar zeker naar een dictatuur afgleed, nam ze ontslag als protest tegen de door
president Lukashenka gevoerde politiek. Zij zou vanaf nu de mensen aan de andere kant van de “barrière” verdedigen. Zij werkte verder onder het motto: “ik ga alleen door en help de blinden te weerstaan aan de repressie, het sarcasme en de onverschilligheid van de massa”. Haar huis werd een ontmoetingsplaats voor de mensen die zij verdedigde.
Toch zijn er steeds “toezichters” in haar buurt. Tijdens elke meeting dreigen ze haar advocatenlicensie in te trekken. Ze vinden haar gedrag onaangepast ... Ze stellen haar voor de keuze: ofwel ben je advocate, ofwel ben je actief in de mensenrechtenbeweging.
Gesteund door het buitenland en door publicaties ‘buiten de grenzen’
In 1966 ontving zij in de Verenigde Staten een certificaat i.v.m. haar kennis van het Burgerlijk Rechtboek. Ze werd in 1998 president van het Centrum voor Mensenrechten in Minsk. In 1999 kreeg ze de prijs ‘Internationale Mensenrechten’ (Atlanta / VS). Zij kreeg eveneens een prijs van de Duitse Nationale Advocatenbalie. Ze is lid van Amnesty International en van de Internationale Vereniging van Advocaten. Ze publiceerde een 40-tal artikels over het wezen van de wet en een poëziebundel.
Bronnen en verwijzingen
http://www.washingtonpost.com
http://web.amnesty.org/library
http://www.belarus-misc.org/who/v-strem.htm
http://www.ilhr.org/belarus
http://www.speakthruthtopower.org/defend/profiles/profile_17.asp
http://nl.wikipedia.org/wiki/Wit-Rusland