RENÉ CASSIN - FRANKRIJK

René Cassin was gepassioneerd door de mensenrechten. Hij was een ware humanist en universalist. Zijn ervaringen in WO I en II hadden hem diep beïnvloed.

Cassin wijdde zijn leven aan het verdedigen van de rechten van mannen, vrouwen en kinderen en hij geloofde in de menselijke waardigheid. Hij was een grote voorstander van unilaterale ontwapening. Hij had een hoofdrol tijdens het totstandkomen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en werd daarom "L'homme des droits de l'homme" genoemd.

René Cassin werd geboren in een joods gezin in het Franse zuiden. Hij begon zijn carrière als jurist. In WO I werd hij als soldaat ernstig gewond.
Ontslagen uit het leger begon hij een academische carrière en werd professor aan de universiteit van Aix.

Cassin vervulde vele hoge politieke en gerechterlijke functies in Frankrijk en Europa, onder meer als voorzitter van het Arbitragehof in Den Haag (dat internationale geschillen regelt) en lid en voorzitter van het Europees Hof voor de mensenrechten in Straatsburg. Hij zette zich ook in voor verschillende humanitaire organisaties, onder andere voor gehandicapte oorlogsveteranen en oorlogswezen.

Zowel actief in de Franse nationale als in de internationale politiek, was hij verschillende keer afgevaardigde voor Frankrijk in de Volkerenbond (de voorloper van de VN), de VN zelf en UNESCO.

Mensenrechten als voorwaarde voor vrede

Cassin was diep teleurgesteld door de onmacht van de Volkenbond tijdens WO II. Hijzelf kwam de oorlog door als adviseur van de naar London uitgeweken Franse generaal (en latere president) Charles de Gaulle.
Gemotiveerd door het trauma van de holocaust, waarover hij de berichten ontving in Londen, werd zijn geloof in de noodzaak van mensenrechten enkel sterker. Hij zag mensenrechten als voorwaarde voor vrede en als wapen in de strijd tegen onderdrukking en onrechtvaardigheid.

De Universele Verklaring

In 1947, tijdens zijn 60ste levensjaar, werd Cassin lid van de Commissie voor de Rechten van de Mens van de Verenigde Naties. Van 1955 tot 1957 was hij er voorzitter van. In deze functie was hij eindverantwoordelijke voor het uittekenen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Deze Verklaring werd unaniem goedgekeurd door de Algemene Vergadering van de VN in 1948. Hij zag de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens als een profane dialoog tussen de verschillende godsdiensten en culturen, die aanvaardbaar moest zijn voor alle volken. Over de Verklaring zei hij: "Nu we een instrument hebben dat in staat is de last van onderdrukking en onrechtvaardigheid op te heffen of te verlichten, moeten we leren om het te gebruiken".
Toen Cassin in 1968 de Nobelprijs voor de Vrede kreeg, zei hij dat de mens niet altijd goed is, maar hij was ervan overtuigd dat mensen constructiever reageren als staten de juiste omstandigheden scheppen.

Bronnen en verwijzingen

http://nobelprize.org/nobel_prizes/peace/laureates/1968/cassin-bio.html
http://www.fraternet.com/magazine/etre3012.htm
http://en.wikipedia.org/wiki/Ren%C3%A9_Cassin
http://www.udhr.org/history/Biographies/biorc.htm
http://fr.wikipedia.org/wiki/Ren%C3%A9_Cassin
http://www.prefecture-police-paris.interieur.gouv.fr/connaitre/textes_fondamentaux/cassin.htm
In het Nederlands:
http://www.amnesty.nl/encyclopedie_lemma/1004?PHPSESSID=c1a5d00700ec4a8c035de6566be4b7ae