JOZEF DE VEUSTER, PATER DAMIAAN TREMELO, 3 JANUARI 1840 - MOLOKAÏ , 15 APRIL 1889

Pater Damiaan zette zich, vanuit zijn christelijk geloof en met veel naastenliefde, onvermoeibaar in voor de verstoten melaatsen in Molokaï, één van de eilanden van Hawai'i. Hij zorgde ervoor dat ze menswaardig konden leven. Damiaan inspireerde onder andere Gandhi en Moeder Theresa en velen die zich inzetten voor de uitgesloten zieken van onze tijd.

Leven

Damiaan werd als Jozef De Veuster geboren in Tremelo. Al zijn broers en zussen kozen voor een religieus leven en gingen in het klooster. Damiaan droomde ervan samen met zijn broer op missie te gaan. Zijn broer werd echter ziek en Damiaan werd op missie naar Hawai'i gestuurd. Hij vertrok in 1863 om nooit meer terug te keren.

Damiaan, ondertussen priester geworden, werkte als missionaris in verschillende parochies rond Honolulu. Zo ontstond zijn liefde voor de plaatselijke bevolking en hoorde hij over de melaatsen van Molokaï. In 1873 vertrok hij naar Kalaupapa, de plaats op Molokaï waar de melaatsen van Hawai'i "leefden." Hij koos de kant van de melaatsen en manifesteerde zich als een echte lastpost ten aanzien van de kerkelijke en politieke autoriteiten. Zijn koppige strijd trok de aandacht van de Hawaiaanse prinses. Ze zorgde ervoor dat het verhaal van Damiaan en zijn melaatsen wereldwijde aandacht kreeg. Damiaan kreeg daardoor meer middelen en kon nu veel meer doen. Tot hij zelf ziek werd en stierf, als een melaatse tussen de melaatsen.

Werk

Damiaan woonde en werkte 16 jaar in Kalaupapa (Molokaï). Hij verving de hutten door huizen. Hij bouwde kerken, droeg elke morgen een mis op, bouwde een weeshuis, legde een begraafplaats aan, enz. Hij maakte doodskisten en begroef de doden, hij verzorgde hun wonden, hij bleef oneindig lang aandringen bij de overheden voor kledij, medicijnen, bouwmaterialen, enz. Wat hem de reputatie van koppigaard en lastpost opleverde.
Hij wilde de patiënten vooral een waardig leven geven. Hij richtte een fanfare op, organiseerde paardenrennen. Hij schakelde de bewoners van het eiland zelf in bij de verzorging van de zieken en de wezen. Voor de kinderen uit het weeshuis was hij als een vader. Hij at samen met hen en gaf hen ook les. Door toedoen van prinses Liluokalani, geraakt door Damiaans inzet en de schrijnende situatie op Molokaï, kreeg Damiaan bekendheid. Hij maakte hiervan gebruik door een massa bedelbrieven te schrijven waarin hij om financiele middelen vroeg. Eén van zijn brieven werd gepubliceerd in de Times en het geld stroomde binnen. Hij investeerde in gebouwen, ontsmettende baden voor de patiënten, en kocht meer medicijnen.

Damiaans nagedachtenis

De melaatsen van Molokaï leden misschien nog het meest onder de sociale uitsluiting. Hun ziekte, werd hen verteld, was een straf van god. Onder meer de HIV-patiënten delen op sommige plaatsen dit trieste lot. Damiaan inspireert om hen te helpen. Door het werk van Damiaan kreeg de problematiek van de melaatsen meer aandacht en begon men hen te zien als mensen die verzorging nodig hebben.
Damiaan ligt als inspiratiebron ook aan de basis van de Damiaanaktie, een ngo met projecten in Afrika, Azië en Amerika, die zich inzet voor de bestrijding van lepra en TBC. In 1995 werd Damiaan zalig verklaard door Paus Johannes-Paulus II. Zijn standbeeld staat in Tremelo, Honolulu en Washington.

Bronnen en verwijzingen

http://nl.wikipedia.org/wiki/Pater_Damiaan
http://en.wikipedia.org/wiki/Father_Damien
http://en.wikipedia.org/wiki/Kalaupapa
http://www.aoc.gov/cc/art/nsh/damien.cfm
http://nl.wikipedia.org/wiki/Liliuokalani
http://www.damiaanactie.be/home.cfm
http://pater-damiaan.start.be/