| Startpagina VORMEN vzw | Vorige | Inhoudstafel | Volgende | Overzicht activiteiten |
| KOMPAS: Zie wat we wel kunnen! |
Deze activiteit bestaat uit vier delen: Deel 1. Inleiding (10 minuten).
Deel 2. De blinddoekentocht.
Deel 3. Gebaren.
Deel 4. Rolstoel-hindernissenrace.
Doe dit in groep. Begin met een bespreking van deel 2, 3 en 4 van de activiteit en ga dan verder met nadenken over wat mensen reeds bij het begin wisten en over wat ze uit deze ervaringen geleerd hebben. Begin met de blinddoekentocht. Vraag zowel aan degenen die geblinddoekt waren als aan hun begeleiders om hun reacties te vertellen:
Ga dan verder met de bespreking van deel 3, de gebaren:
Bespreek hierna de rolstoel-hindernissenrace:
Bespreek nu de angsten en verwachtingen die mensen in het begin van de opdracht noemden. Vraag hen om naar de kernwoorden te kijken die ze toen opgeschreven hebben:
Waarvan hadden ze, bij het gehandicapt zijn, het meest schrik? Waar baseerden ze hun angst op? Zijn er onder jullie ooit bang geweest om gehandicapt te worden door een ongeluk of door ziekte? Wat was het meest verrassende dat ze door de activiteit geleerd hebben? Kennen ze iemand die blind of doofstom is of in een rolstoel zit? Hoe is het sociale leven van deze mensen? Hoe reageren andere mensen op hen? Kijk in de omgeving naar de gebouwen en de straten. Hoe gebruiksvriendelijk zijn ze voor personen met een handicap? Wat kan en zou er moeten gedaan worden om de gelijkheid en waardigheid van personen met een handicap te verzekeren? Zijn de rechten van personen met een handicap ook een kwestie van mensenrechten? Welke rechten in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens zijn vooral relevant? Wat kan je school, vereniging of jeugdgroep doen om de gelijkheid en waardigheid van personen met een handicap te bevorderen?
Maak het hindernissenparcours van deel 4 niet te lang. 2-3 minuten is voldoende, vooral als je maar twee of drie rolstoelen hebt, omdat mensen zullen moeten wachten en zich kunnen vervelen. Je kan proberen om de rolstoelen te lenen van een plaatselijk ziekenhuis of van een organisatie die rolstoelen uitleent aan mensen die tijdelijk een rolstoel nodig hebben. Als alternatief kan je ook improviseren om de deelnemers een fysieke handicap te geven. Bijvoorbeeld door ze enorme rubberen laarzen aan de verkeerde voeten te laten dragen! Hoe je deze activiteit leidt, hangt voor een groot deel af van de groep. Zorg er zeker voor dat iedereen zich realiseert dat ze verschillende ‘simulaties van de realiteit’ zullen ondergaan tijdens dewelke ze kunnen experimenteren met hun gevoelens over - en reacties op hoe het is om gehandicapt te zijn. Leg uit dat het niet de bedoeling is om met mensen te lachen, of nodeloze stress of schaamte te veroorzaken. Ze zouden zich ‘natuurlijk’ moeten gedragen en niet overdrijven. Verzeker mensen ervan dat ze zich op sommige momenten vreemd of onzeker kunnen voelen, maar dat hen niets gevaarlijks of schadelijks zal overkomen. Als je de tijd niet hebt om alle simulaties te doen, doe er dan één of twee. De ervaring van het geblinddoekt zijn is misschien wel de meest persoonlijke, uitdagende en beklijvende confrontatie uit de voorgestelde reeks. Het is daarom is aan te raden dat, als je maar één simulatie kan doen, je deze kiest. Laat de partners omwisselen zodat ze alle twee de ervaring van de handicap kunnen hebben. Vergeet in dit geval niet een tweede reeks van voorwerpen om te identificeren klaar te hebben leggen. Al is dit een ernstige activiteit, verwacht je aan vele grappige situaties. Laat dit gewoon gebeuren. Voel je enkel geneigd om in te grijpen of commentaar te leveren wanneer mensen onveilige dingen doen of opmerkingen maken die personen met een handicap belachelijk maken. Je kan er ook voor kiezen om dit slechts in de nabespreking aan te kaarten, met vragen als:
Je kan nog vele andere soorten handicaps simuleren, inclusief de minder zichtbare zoals leerstoornissen of taalstoornissen, afhankelijk van wat het dichtste bij de realiteit van de groep staat. Eén mogelijkheid is om handicaps te simuleren die te wijten zijn aan hoge leeftijd: dit kan bijdragen tot het verhogen van het bewustzijn van jonge mensen omtrent ouderen en omtrent de (ontbrekende) voorwaarden voor een leven in waardigheid.
Als je met kinderen werkt, kan je eens kijken naar artikel 23 van het kinderrechtenverdrag, waarin staat dat kinderen met een handicap recht hebben op speciale zorg, onderwijs en opleiding die hen helpen om van een volwaardig en degelijk leven te genieten. Je zou de groepen kunnen vragen ominformatie in te winnen in hun eigen omgeving (inclusief familie) over personen die te kampen hebben met één of andere handicap. Ze kunnen dan onderzoeken tot welke diensten en voorzieningen deze mensen toegang hebben. Als de groep zou willen bekijken hoe te reageren op een andere ‘alledaagse‘ vorm van discriminatie – zoals discriminatie op grond van etnische afkomst – dan zouden ze de activiteit Een antwoord geven op racisme kunnen doen.
De groep kan ervoor kiezen om een kwetsbare groep te identificeren en te beslissen wat ze kunnen/moeten doen om deze te steunen. Raadpleeg dit handboek voor richtlijnen en ideeën over hoe “actie ondernemen”. Het is belangrijk om samen te werken met organisaties die met personen met een handicap werken en om te vertrekken vanuit de noden van de personen met een handicap, zoals ze vastgesteld en herkend worden door de persoon met een handicap zelf.
Opmerking: deze activiteit werd ons voorgesteld door Dr. Mónika Mádai, voorzitter van de Common Fate Organisation (Közös Sors Egyesület, een Hongaarse NGO die werkt aan de bevordering van sociale integratie van personen met een handicap en validen). Ze is ook lid van de Hongaarse Nationale Raad van mindervaliden, die Hongarije vertegenwoordigt in Rehabilitation International, is een internationale jongerentrainer, en is een maatschappelijk bewogen persoon met een handicap sinds haar geboorte.
|
| Startpagina VORMEN vzw | Vorige | Inhoudstafel | Volgende | Overzicht activiteiten |