| Startpagina VORMEN vzw | Inhoudstafel | Vorige | Volgende | Overzicht activiteiten |
| KOMPAS: Media |
|
Educatieve activiteiten over dit thema: klik hier. |
|
In zijn autobiografie vertelt president Mandela over een gesprek dat hij had met een groep jonge Inuit uit Goose Bay, ten noorden van de arctische cirkel:
door te praten met deze slimme, jonge mensen, ondervond ik dat zij mijn bevrijding op de televisie hadden gezien en op de hoogte waren van de gebeurtenissen in Zuid-Afrika. Leve het ANC! zei één van hen. De Inuit zijn aboriginals die vroeger mishandeld zijn geworden door de blanke kolonisten. Er waren parallellen terug te vinden tussen de zwarte Zuid-Afrikanen en de Inuit. Wat ik zo sterk besefte was hoe klein de planeet geworden was tijdens mijn verblijf in de gevangenis. Het was voor mij verbazingwekkend dat een Inuit, op het dak van de wereld, de bevrijding van een politieke gevangene in het zuiden van Afrika kon volgen. Televisie heeft de wereld doen krimpen en is zo een sterk wapen geworden om onwetendheid te verbannen en democratie te promoten.
Het proces dat hier door president Mandela treffend met één enkel beeld wordt beschreven is dat van een exponentiële versnelling in de verspreiding van de verschillende media. Iets meer dan een eeuw geleden, in 1895, verzond Marconi de eerste draadloze boodschap. Twintig jaar later ontdekte Edison de fonograaf. In de voorbije decennia hebben we, na de uitvinding van radio en televisie en de start van de uitzendingen in beide media, de technische vooruitgang zien versnellen. Hoe deze uitzendingen tegenwoordig plaatsgrijpen kon men moeilijk voorzien toen in 1957 Sovjet wetenschappers de Spoetnik lanceerden, het eerste ruimtetuig dat in een baan rond de aarde werd gebracht, een metalen globe van zo'n 60 cm diameter die gemaakt was om de dichtheid van de buitenste atmosfeer van de aarde te bepalen. In dit geval werd de gebeurtenis via de radio uitgezonden, en de satelliet cirkelde slechts drie maanden rond de aarde. Twaalf jaar later zonden de VS op de televisie beelden uit van onze planeet en van de eerste man die voet zette op de maan.
Vandaag staat het idee van één wereld en van communicatie via satellieten centraal in het aanpakken van mondiale en plaatselijke zaken. De eerste internationale satelliet, de Intelsat, werd in 1965 gestationeerd. Sindsdien zijn in het ruimtetijdperk telecommunicatie, informatietechnologie en optische elektronica versmolten met wat traditioneel als 'massamedia' worden beschouwd. De mensen kregen hierdoor een hele reeks middelen ter beschikking, van de mobiele telefoon tot het internet, om hun gezichtsveld uit te breiden, hun meningen te uiten, om met anderen in contact te komen en om verandering te begrijpen en erop te reageren.
In de wereld van de media wijzigt de perceptie van verandering radicaal. De radio had 38 jaar nodig om 50 miljoen mensen te bereiken, de televisie 13 jaar en PC's 16. Het world wide web (dé manier om internet te gebruiken) deed er slechts 4 jaar over.
Uitdagingen voor een mediarijke wereld
UNESCO heeft een commissie die helpt bij het analyseren van de moderne communicatietrends en van de centrale rol van de Westerse cultuur in het globaliseringsproces. Deze stelt dat nieuwe technologieën nooit geziene mogelijkheden bieden voor de media. Traditionele vormen van censuur worden steeds moeilijker. De media kunnen een gevoel van mondiale solidariteit versterken en multimediatechnologieën creëren nieuwe artistieke en intellectuele uitdagingen. Het gemak van reproductie en verspreiding maken het voor elke regering moeilijker informatie te controleren, laat staan te censureren, welke informatie wordt uitgezonden of ontvangen. De hedendaagse media ondersteunen bewegingen van mensen en zorgen ervoor dat de burger beter geïnformeerd is. Ze versterken ook een gevoel van wereldwijde solidariteit, zonder dewelke geen wereldwijde ethiek zich kon beginnen vormen. Door bij te dragen tot inspanningen voor hulpverlening en door uitleg en actie te vragen van regeringen, hebben beelden van menselijk lijden mensen gemotiveerd hun bezorgdheid over en solidariteit met mensen in verre landen uit te drukken.
Maar er zijn ook negatieve effecten. Het is waarschijnlijk een onderschatting te zeggen dat op dit ogenblik in meer dan 20 landen meer dan 100 journalisten gevangen gehouden worden voor het uitoefenen van hun onweerlegbaar gegarandeerd recht op vrijheid van meningsuiting, om nog maar te zwijgen van degenen die hun leven gaven tijdens het uitoefenen van hun beroep.
Een ander probleem dat benadrukt moet worden, is de beschikbaarheid van middelen. Hoe kan de communicatierevolutie miljarden mensen bereiken, wanneer honderd-duizenden menselijke nederzettingen in de ontwikkelingslanden niet over elektriciteit beschikken? Zij zijn nog steeds de 'have-nots' van deze informatierevolutie. De 'haves' vormen een minderheid. Het zijn voornamelijk burgers uit ontwikkelde landen en stedelingen over de hele wereld die de kans krijgen gebruik te maken van satelliettelevisie en van internationale informatienetwerken.
| Wist je dat
Voor ontwikkelingslanden is de zwakke schakel in de ketting van de infrastructuur vaak the last mile van lokale uitwisseling naar het huishouden. Sommige Afrikaanse landen zijn inderdaad zo beperkt in telecommunicatie dat er minder dan één enkele telefoonlijn per 1000 mensen is. Of, om het nog duidelijker te maken: er zijn meer telefoons in Tokyo of Manhattan dan in heel Afrika. Het Human Development Report van 1999 geeft een wereldwijde vergelijking van de beschikbaarheid van telefoonlijnen, tv-toestellen, faxen, PCs en Internet. Ontwikkelde landen hebben een gemiddelde van 502 telefoonlijnen, 595 tv-toestellen, 45 faxen, 204 Pcs en 35 internetaansluitingen per 1000 inwoners. Armere landen moeten het doen met 4 telefoonlijnen, 36 TVs, 0.2 faxen en geen significant aantal PCs of internetaansluitingen per 1000 inwoners. Vandaag de dag blijft de radio het enige medium dat voldoende verspreid is over de wereld en dat ook beantwoordt aan de noden van de mondelinge culturen. |
Welk effect hebben deze snelle ontwikkelingen op onze perceptie van gebeurtenissen in de wereld?
Drie cruciale dimensies in de veranderende natuur van de media kunnen benadrukt worden:
| Artikel 11 van het Europees charter voor regionale en minderheidstalen (1992) over de media De partijen ondernemen, voor de gebruikers van regionale en minderheidstalen binnen de territoria waarin deze talen gesproken worden, overeenkomstig de situatie van elke taal, in zoverre publieke autoriteiten rechtstreeks of onrechtstreeks bevoegdheid hebben, macht hebben of een rol spelen in dit veld, en de principes respecterend van de onafhankelijkheid en autonomie van de media: |
Nood aan alternatieven
Eén van de belangrijkste internetsites met informatie over mensenrechten, One World, heeft de vier belangrijkste uitdagingen voor de democratie in de media opgesomd:
| Concentratie van eigenaarschap Twee bedrijven die kerncentrales bouwen bezitten twee van Amerikas nationale TV-netwerken - General Electrics bezit NBC en Westinghouse bezit CBS. Het andere netwerk is eigendom van een cartoonbedrijf: Disney bezit ABC. Dit bracht Ralph Nader, kandidaat voor het VS presidentsschap, onder de aandacht. Eén groep adverteerders heeft controle over 40% van de markt. De concentratie van macht, zoals zichtbaar werd met de fusie van Amerika On Line (AOL), Time Warner en de Turner-groep, doet het spook opdoemen van culturele hegemonie. |
? Denk je dat blootstelling van jongeren aan ongepaste materialen, met gewelddadige en racistische inhoud, op televisie bijvoorbeeld, hun denken en houding beïnvloedt?
NGOs en media
|
Bronnen
|
Aanverwante activiteiten |
| Startpagina VORMEN vzw | Inhoudstafel | Vorige | Volgende | Overzicht activiteiten |