Startpagina VORMEN vzw | Vorige | Inhoudstafel | Volgende | Overzicht activiteiten

KOMPAS: Geld om te besteden

In oorlogstijd is brood meer waard dan bommen


Thema's

menselijke veiligheid, vrede en geweld, algemene mensenrechten

Belangrijke datum

21 september

Internationale dag van de vrede

Complexiteit niveau 2
Groepsgrootte

om het even

Duur 90 minuten
Overzicht Deze activiteit gebruikt activiteitkaarten om in groepsdiscussies te beslissen over de gezinsbegroting. Het heeft iets van een rollenspel. Het gaat onder meer over:
  • het onderscheid tussen ’verlangens’ en noden’
  • overheidsuitgaven en militarisering
  • kansen die geboden worden door het vredesdividend
  • Welke rechten?
  • sociale en economische rechten zoals het recht op gezondheid, voedsel en opleiding
  • het recht om in een gezonde en zindelijke omgeving te leven
  • het recht op persoonlijke veiligheid
  • Doelstellingen
  • Nadenken over persoonlijke noden en familienoden en over het stellen van prioriteiten.
  • Ontwikkelen van vaardigheden voor democratische besluitvorming.
  • Bevorderen van verantwoordelijkheid en rechtvaardigheid.
  • Materiaal
  • kopieën van de ‘itemkaarten’ (één stel per groep)
  • omslagen, één per groep
  • scharen
  • kleefband of lijm om de kaarten te bevestigen aan de muurkranten (één per groep)
  • grote bladen (A3) of flipchart papier om muurkranten te maken (één vel per groep)
  • één kopie van de gezinshoofdkaart
  • een tabel van militaire uitgaven (nog niet online)
  • Voorbereiding
  • Kopieer de pagina met begrotingsitems. Snij die tot ‘itemkaarten’ en doe ze in een omslag. Je hebt één stel kaarten per groep nodig.
  • Kopieer de tabel van militaire uitgaven en hun alternatieven (in Hoofdstuk 5; opm: dit staat nog niet online) op een groot blad of een overheadtransparant of maak een kopie voor iedere deelnemer.
  • Stel de zaal zodanig op dat de deelnemers in kleine groepen kunnen werken.
  • Vooraleer te beginnen, kies ongemerkt van één gezin één deelnemer uit voor de rol van ‘speciaal gezinshoofd’. Vraag hem/haar deze ‘bijzondere’ rol geheim te houden voor de anderen en geef hem/haar een kopie van de 'Gezinshoofdkaart’. Er mag in het totaal slechts één 'speciaal gezinshoofd’ zijn, hoeveel groepen er ook zijn.
  • Maak kopieën of overheadtransparanten van alle gegevensreeksen die je wenst te gebruiken.

  • Instructies
    1. Leg uit dat de deelnemers in kleine groepen zullen werken, waarbij elke groep een verschillend gezin vertegenwoordigt. Elk gezin dient een begroting op te maken voor zijn uitgaven van de komende maand.
    2. Verdeel de deelnemers in kleine groepen (liefst niet méér dan 5 deelnemers per groep). Elke groep dient te bestaan uit een vader, een moeder en kind(eren). Vraag de deelnemers of zij hun rol aanvaarden en dan een naam voor het gezin willen kiezen.
    3. Geef aan elke groep een omslag met de itemkaarten en een groot blad papier.
    4. Leg uit dat de itemkaarten de posten bevatten die moeten besproken worden voor de begroting van volgende maand.
      Alleen deze posten kunnen in aanmerking worden genomen. Hun kost is vermeld op de kaart en kan niet gewijzigd worden.
    5. Het budget bedraagt 10.000 (tienduizend). Hierdoor moet elk gezin een keuze maken van wat binnen en wat buiten de begroting valt.
    6. Leg uit dat de begroting bij voorkeur in democratisch overleg opgesteld wordt en dat de gekozen itemkaarten vastgehecht moeten worden aan het grote blad papier om zo een muurkrant te maken.
    7. Groepen krijgen 20 minuten om hun beslissingen te nemen en de muurkranten te maken.
    8. Geef iedereen 10 minuten om even rond te kijken naar de verschillende begrotingen en te oordelen welke gezinsbegroting het meest en welke het minst geschikt is.
    9. Kom samen in plenaire zitting en start de nabespreking.
    Nabespreking & evaluatie

    Vraag iedere groep beurtelings zijn commentaar op de activiteit. Stel dan volgende vragen voor verdere bespreking:

    • Hoe hebben de gezinnen de begroting vastgesteld? Gebeurde dit op democratische wijze?
    • Welke criteria hebben zij daartoe gebruikt?
    • Hoe hebben zij een evenwicht gevonden tussen de ‘behoeften’ voor voedsel, huisvesting en kleding, de behoeften tot veiligheid en hun ‘verlangens’ voor ontspanning? Welke sociale en economische factoren waren belangrijk?
    • Hoe voelden zij zich wanneer een post, die zij belangrijk vonden, door de overige gezinsleden werd weggestemd en niet in de gezinsbegroting werd opgenomen?
    • Welke waren de meest en welke de minst geschikte begrotingen? Waarom?
    • Zijn er gelijkenissen tussen de gezinsbegrotingen en deze van regeringen van één of ander land? Kunnen deze worden vergeleken?
    • Welke lijsten lijken het meest op regeringsbegrotingen?
    • Welke zouden idealiter lijken op regeringsbegrotingen?

    Toon nu aan de groep het schema:’Militaire uitgaven over de wereld en hun alternatieven’

    • Wat denken de deelnemers over de huidige totale overheidsbegroting voor militaire uitrusting, bewapening en andere militair gebonden uitgaven?
    • Waarom geven landen over de hele wereld zoveel uit aan bewapening?
    • Werden deze uitgaven verantwoord? Werd de wereld veiliger of vrediger?
    • Wat zijn de gevolgen van dit soort van besteding voor de sociale en economische rechten van de bevolking? En voor het milieu?
    • Wat kunnen wij aan deze toestand verhelpen? Heeft iemand reeds gehoord van “militaire reconversie” of van het ‘demilitariseringfonds”?
    • Indien niet, waarom denk je dat er hierover in het nieuws zo weinig gesproken wordt?
    Tips voor begeleiders

    Het traditionele gezin verschilt van land tot land. Laat de deelnemers daarom toe om grootouders of andere verwanten in het gezin op te nemen.
    Het opzet om één ‘speciaal gezinshoofd’ te hebben is dubbel; in de eerste plaats om een discussie op gang brengen, dit in het bijzonder in landen met een zeer sterke democratische traditie en in de tweede plaats om ervoor te zorgen dat er een waaier van begrotingen ontstaat die kunnen besproken worden. Je dient erop te letten dat de andere ‘gezinsleden’ in het groepsrollenspel kunnen aangeslagen geraken en zelfs kwaad bij de houding van deze ouder. Zij kunnen eveneens in de war gebracht worden omdat zij niet weten dat het om een gespeelde rol gaat. Je moet aandacht geven aan de ‘problemen’ die kunnen ontstaan binnen deze groep, waardoor je misschien zal moeten tussenkomen. Tracht ervoor te zorgen dat de groep de activiteit verder zet zonder te ontdekken dat die persoon een opgelegde rol speelt. Maar als je vooraf denkt dat deze rol teveel moeilijkheden zal veroorzaken, of niet bruikbaar is, laat ze voor deze activiteit dan weg.
    Voel je vrij de lijst van posten aan te passen als dit beter aansluit bij de werkelijkheid van de gezinnen in uw omgeving, regio of land. Maar neem zeker een aantal ‘veiligheidsposten’ en enkele echte luxeposten op, zodat de deelnemers steeds een keuze dienen te maken tussen wat als behoeften en wat niet als behoeften moet beschouwd worden.

    Varianten

    Als alternatief voor het gebruik van kaarten kun je eenvoudig de pagina als een lijst gebruiken en de gezinnen/groepen vragen hun keuze daarop aan te duiden.
    In dit geval vraag je de gezinnen/groepen hun begrotingen nadien op een groot blad papier neer te schrijven en voor iedereen ten toon op te hangen.

    Suggesties voor follow-up

    De groep zou een onderzoek kunnen doen naar positieve veranderingen, bijvoorbeeld naar het voorstel van een demilitarisatiefonds of naar de toestand in landen die niet over een leger of oorlogswapens beschikken (zoals Costa Rica).
    Als je dieper wenst in te gaan op de gevolgen van de oorlog, meer bepaald voor de vluchtelingen, kan je wellicht de activiteit Mag ik binnen
    ? op touw zetten.

    Ideeën voor actie

    Waarom geen bespreking aanmoedigen omtrent het vraagstuk van de demilitarisering? Hoe meer personen bewust zijn van het probleem, hoe meer er zullen zijn die druk op de regeringen kunnen uitoefenen om veranderingen tot stand te brengen. Tracht te weten te komen welk deel van je staatsbegroting naar het militaire en welk deel naar de sociale behoeften gaat. De groep zou naar volksvertegenwoordigers kunnen schrijven om veranderingen te vragen.
    Er bestaan ook talrijke mogelijkheden om zich aan te sluiten bij de vele demilitariseringscampagnes die wereldwijd op touw gezet worden, zoals de Youth and Student Campaign for Nuclear Disarmament (Jongeren - en Studentencampagne voor Nucleaire Ontwapening) en Pax Christi International. Of begin je eigen campagne met ondersteuning of materiaal van deze organisaties.

    Verdere informatie

    De Internationale wapenindustrie ondermijnt fundamenteel de menselijke veiligheid omdat ze de aandacht en dus ook de middelen afleidt van de menselijke basisnoden. Het belangrijkste argument voor de toekenning van militaire middelen, is de noodzaak om de bevolking en het territorium van de Staat te beschermen. Is de bevolking echter werkelijk beschermd als zij geen onderwijs, gezondheidszorg of voedsel krijgt? Weerspiegelen de militaire uitgaven de noden van de bevolking of eerder die van de Staat?

    Een bijkomend probleem is dat de investering van de staat in haar veiligheid een vicieuze cirkel is: elke Staat probeert betere en betere wapens te hebben om militaire kracht van de andere Staten te overtreffen. Dit heet “de wapenwedloop”.

    Gedurende de 10 jaar durende periode na het einde van de koude oorlog kende men een daling van de militaire uitgaven. Tijdens deze periode had het staatsbeleid erop gericht moeten zijn om ervoor te zorgen dat het “vredesdividend” - de sommen uitgespaard op de militaire begroting - aangewend werd om de veiligheid te verbeteren, zoals door meer uit te geven voor onderwijs en voor gezondheidszorg. In werkelijkheid was dit zelden het geval, gezien het ‘vredesdividend’ werd aangewend om de staatsschuld terug te dringen.

    De militaire uitgaven in de wereld stijgen momenteel opnieuw. Deze stijging begon in 1999 en ging verder in 2000, hetgeen wellicht een paradox kan lijken omdat de veiligheid in vele delen van de wereld verbeterd is. De reden daarvan is dat verschillende van de landen met grote militaire uitgaven defensieplannen hebben aangekondigd waarin groei is voorzien.

    Vredesactivisten en campagnevoerders hebben gedurende tientallen jaren betoogd dat een sterk en creatief programma voor de omschakeling van militaire naar burgerlijke productie van vitaal belang is. Daarvoor geven zij een aantal redenen waaronder:

    • het onethische karakter van de wapenindustrie en van zijn destructiemogelijkheden
    • het gevaar voor een proliferatie van de wapenhandel
    • de onmogelijkheid van de wapenindustrie om zichzelf of het gebruik van haar producten te beteugelen
    • de intrinsieke verspilling van deze industrie en het schandalig misbruik van hulpmiddelen en menselijk kunnen en
    • het potentieel dat door een conversie zou kunnen vrijgemaakt worden.

    In Hoofdstuk 5, in de achtergrond betreffende Vrede en Geweld (opm: staat nog niet online) vind je relevante statistieken en tabellen voor deze activiteit.

    Bijlagen

    Startpagina VORMEN vzw | Vorige | Inhoudstafel | Volgende | Overzicht activiteiten