Jullie houding tegenover de walvisvangst is neutraal. Jullie taak bestaat erin achtergrondinformatie te geven omtrent mensenrechten en leefmilieuwetgeving en te bemiddelen tussen de groepen. Jullie rol als bemiddelaar bestaat erin te zorgen dat de discussie gericht blijft op de opdracht die moet vervuld worden en verkeerde opvattingen of wanbegrippen te verduidelijken. Jullie moeten de groepen helpen minder aandacht te geven aan hun meningsverschillen en in de plaats daarvan na te gaan wat ze gemeen hebben, om een consensus te bereiken omtrent de volgende vragen:

• Moet de walvisvangst toegelaten worden, of niet?
  
• Kan er een uitzondering gemaakt worden voor walvisvangst als deel van een culturele traditie?
  
• Indien walvisvangst kan toegelaten worden, op welk niveau kan dit?
  
• Welke soorten beheerstechnieken zijn er nodig?
  

Verwelkom eerst iedere deelnemer. Bepaal dan het kader van de discussies. Neem een minuut of twee om de scène voor te bereiden, door de belangrijkste mensenrechten- en leefmilieuaspecten van het probleem kort samen te vatten, waarbij je gebruik kunt maken van onderstaande stukken tekst. Jullie dienen er tevens op te wijzen dat sommigen morele bezwaren hebben in verband met walvisvangst.

Vraag dan de Makahstam hun redenen uit te leggen waarom zij de walvisvangst wensen te hervatten vooraleer de algemene discussie aan te gaan. Na 40 minuten discussie begint je met de opsomming.

Het Internationaal Verdrag van Economische, Sociale en Culturele Rechten stelt in artikel 1:

1. Alle volkeren hebben het recht op zelfbeschikking. Uit hoofde van dit recht bepalen zij vrij hun politiek statuut en hun economische, sociale en culturele ontwikkeling.
   
2. Alle volkeren kunnen, voor hun eigen noodzaak, vrij beschikken over de natuurlijke rijkdommen en hulpmiddelen onverminderd de verplichtingen voortvloeiend uit de internationale economische samenwerking, volgens het principe van wederzijds voordeel, en uit de internationale wetgeving. Onder geen enkel beding mag een volk beroofd worden van zijn eigen bestaansmiddelen.
   

Je rol is de argumenten naar voor te brengen van de Makah Indianen die aan de Noord -Westkust van Noord Amerika leven. Voor deze activiteit doe je beroep op je eigen kennis van mensenrechten en leefmilieuvraagstukken alsmede op citaten en informatie van de Makah website, zoals:

“Hoewel het reeds 70 jaar geleden is dat de laatste walvisvangst plaatsvond, bleven de rituelen, gezangen en de verhalen overgeleverd en levendig gehouden. Rond de jacht was een volledige sociale structuur opgebouwd.
Thans betrekken sommige Makah hun inkomsten uit de vangst van zalm en zwaardvis uit de Stille Oceaan, die verkocht wordt aan plaatselijke visbedrijven, maar het vroegere systeem van de verdeling van de inkomsten onder families en vrienden is nog steeds in voege.”

“Het waren de industriële activiteiten van de Europeanen en van de Amerikanen die de voorraad volledig hebben uitgeput. Wanneer de Regering van de Verenigde Staten tenslotte behoudsmaatregelen trof, werden ook de Makah verplicht de jacht de beëindigen. Thans is het bestand terug op een historisch hoog peil van 21.000 eenheden, waardoor deze diersoort werd afgevoerd van de VS Lijst van Bedreigde Soorten.”

“Er is een groeiende waardering bij de jongere generatie voor de waarde van de eigen identiteit, op basis van eigen cultuur en verleden. Deel van deze cultuur is een eeuwenoude traditie, een privilege dat vele andere jonge mensen niet genieten”.

“Wij zullen niet om commerciële redenen op de grijze walvis jagen… hoewel er geruchten gaan dat we ze aan de Japanners zouden verkopen. Wij vangen enkele walvis voor ceremoniële doeleinden en voor zelfvoorziening. We vroegen tot vijf grijze walvissen, maar dat betekent niet dat wij er zoveel zullen vangen. Wij zullen erover waken dat de grijze walvis nooit terugkomt op de Lijst van Bedreigde Soorten…. Onze stam is de eerste om de noodzaak te erkennen van oogstbeperkingen ……dit is deel van onze waarden.”

“De Makah vissen met kleine kustvaarders. Er is nog geen beslissing genomen omtrent de technieken die zullen aangewend worden. Dit kan zowel de traditionele oude handbediende harpoen zijn, of een aangepaste versie met een granaat op de punt, zoals die gebruikt wordt bij de boogjacht in Alaska.”

De Hoge Noorden Alliantie is een koepelorganisatie van walvisvaarders en robbenjagers uit Canada, Groenland en de Farao eilanden, IJsland en Noorwegen, en van een aantal lokale gemeenschappen. De HNA is begaan met de toekomst van de culturen aan de kust en het duurzaam gebruik van de zeefauna. In deze activiteit gebruik je je eigen kennis van mensenrechten en leefmilieuproblemen samen met de volgende citaten én informatie van de website van de Hoge Noorden Alliantie.

“De Makah hebben gedurende 2000 jaar de walvisvangst bedreven, tot de blanke imperialisten kwamen die er meer op uit waren de walvissen te vangen omwille van de olie en andere producten die zeer belangrijk voor hen zijn. Doordat zij deze rijkdom plunderden waren de Makah ook niet meer bij machte hun traditie verder te zetten. De Makah hebben zeer geduldig gewacht tot deze rijkdom terugkwam. Hetgeen nu gebeurd is. Maar de blanke man is van houding veranderd en wil plots elk gebruik van deze rijkdom uitbannen.”

“Verschillende culturen zullen nooit in staat zijn om gezamelijk te bepalen welke dieren een speciale bescherming behoeven en welke er het best geschikt zijn om voor de voeding te dienen. In het noorden van Noorwegen heeft de bevolking een speciale band met de eidereend, terwijl in Denemarken alle gekende wildverkopers eidereendborst aanbieden als delicatesse. Hier roept de bewering “walvissen zijn anders” de vraag op “anders voor wie?”.

“Walvisvangst, zowel als robbenjacht, is enkel toegelaten voor de inheemse bevolking en niet op een commerciële schaal. Alleen ‘het traditionele gebruik’ is toegelaten, maar het zijn meestal buitenstaanders die bepalen wat ‘traditioneel’ is. Walvisvangst en robbenjacht koppelen aan een niet commerciële productiemethode, betekent ongetwijfeld het volk het recht ontzeggen om zijn eigen toekomst te bepalen. Geen enkele cultuur is statisch, maar de optie van de tegenstanders van de walvisvangst houdt de facto een poging in om de toestand te “bevriezen” en om de evoluerende cultuur in een statisch museum om te vormen. Een commerciële aanpak als dusdanig lijkt door de meerderheid van de regeringen die het IWC onderschreven als verkeerd bestempeld te worden. Het is ironisch dat deze standpunten worden aangenomen door deze regeringen die zelf vurige voorstanders zijn van de vrijhandel. Maar klaarblijkelijk zal aan sommigen dan toch de toegang tot de wereldmarkten ontzegd worden. En mochten zij al wensen deel te nemen aan de wereldeconomie, dan zal dit niet gebeuren op hun eigen voorwaarden maar op deze opgelegd door buitenstaanders.”

“Het huidige moratorium, of het ‘handen af van de walvissen”-beleid is moeilijk met logische argumenten te verdedigen. In de landbouw, de visserij en de bosbouw komen meerdere praktijken voor die duidelijk niet kunnen, zonder dat er voor deze industrieën een totaal verbod bestaat.”

“Het rapport betreffende Zeezoogdieren, Raad van Europa, 12 juli 1993 stelt: “Zeezoogdieren maken deel uit van de levende rijkdommen van de ecosystemen van de oceanen. Zij dienen beschermd te worden wanneer ze bedreigd worden en er kan alleen op gejaagd worden als er zekerheid bestaat dat hun aantal dit toelaat. Jacht kan ook nodig zijn om overbevolking en onevenwicht in de ecosystemen te vermijden.”

“De walvisvangst is een goed voorbeeld van hoe internationale samenwerking een toestand van overexploitatie kan ombuigen naar een duurzaam gebruik. Internationale samenwerking is niet perfect, maar het kan werken, en het werkt.”

Sea Shepherd International is een niet gouvernementele organisatie (NGO) betrokken bij het onderzoek en de documentatie van schendingen van internationaal recht en van reglementeringen en verdragen ter bescherming van de zeefauna. De Vereniging tot behoud van Walvissen en Dolfijnen (WDCS) is de meest actieve vrijwilligersbeweging in de wereld voor het behoud en het welzijn van walvissen, dolfijnen en bruinvissen.
Jullie rol bestaat erin de meningen naar voor te brengen van diegenen die begaan zijn met de bescherming van de natuur en de fauna. Jullie moeten beroep doen op jullie eigen kennis van mensenrechten en leefmilieuvraagstukken en tevens op de volgende citaten en informatie van de webpagina’s van Sea Shepherd en de Vereniging tot behoud van de Walvissen en de Dolfijnen.

“De echte reden voor dit initiatief van de Makah is dat zij maar al te goed weten dat walvisvlees in Japan aan 80 $ per kilo wordt verkocht en dat één walvis zowat één miljoen dollar waard is. En dat betreft niet alleen de vijf walvissen die zij beweren te willen afmaken. Het gaat om duizenden walvissen,want Noorwegen, Japan en de andere naties die voorstander zijn van de walvisvangst, zoals Rusland en Ijsland, volgen dit zeer nauwlettend. Als de Makah toestemming krijgen voor de walvisvangst, zal het de onkreukbaarheid van de Verenigde Staten in de internationale beweging voor zeebehoud aantasten.” Capt. Paul Watson, Sea Shephard.

“Wij doen aan koorddansen door de historische rechten van volkeren op lang bestaande traditionele methoden van voedselbevoorrading te proberen te eerbiedigen en af te wegen tegenover de belangen van behoud en bescherming van walvissen …(en tevens) te pogen de veranderende wereld van de inheemse volken te begrijpen. In 1995 bijvoorbeeld was er kritiek op de jacht op de Russische grijze walvis toen er werd beweerd dat walvisvlees niet werd verbruikt door de inheemse bevolking maar in feite diende voor de voeding van vossen in kwekerijen van vossenpelzen.”

“De Eskimo’s van de Noordertalud van Alaska zijn vandaag economisch gezien zeer verschillend van de volkeren die een eeuw geleden op walvisvangst gingen. Oliewinning bracht vervuiling, verbrokkeling en een massa inwijkelingen in Alaska. Het bracht ook een enorme geldstroom mee voor de inheemse bevolking. Voor een vluchtige toeschouwer komt de jacht met behulp van moderne sneeuwscooter en helikopters de definitie van wat inheems is toch vreemd voor."

“Terwijl de Internationale Walvisvangst Commissie (IWC) verder blijft debatteren over het emotioneel geladen probleem om de commerciële walvisvangst te hervatten, sterven ieder jaar door de jacht van de inheemse bevolking honderden walvissen en hun neven de kleinere dolfijnen en de bruinvissen. “

“Wat de fauna betreft gebiedt het voorzorgsprincipe dat wanneer het effect van een bepaalde ingreep op een diersoort niet gekend is, aan dit laatste het voordeel van de twijfel wordt toegekend en dat de ingreep niet mag gebeuren tot kan aangetoond worden dat deze geen onaanvaardbaar nadeel of verlies voor de diersoort zal betekenen”.

Greenpeace aanhangers over de hele wereld voeren campagne voor hun inzichten over een duurzamere wereld.
In deze activiteit moeten jullie beroep doen op jullie eigen kennis van mensenrechten en leefmilieuvraagstukken en tevens op volgende citaten en informatie van het internet.

“Stel het voor zoals je wil, walvisvangst is doodslag en doodslag is verkeerd. Natuurlijk, walvissen zijn geen mensen, maar zijn ze dan minderwaardig aan mensen? De geestesgesteldheid die het afslachten van walvissen goedkeurt, doet denken aan de geestesgesteldheid die de genocide van ‘minderwaardige’ menselijke wezens aanvaardt. We zijn overtuigd dat de woorden “mensenrechten” alleen oppervlakkig chauvinistisch zijn. Volgens de diepere betekenis hebben walvissen en andere met gevoel beklede zoogdieren recht op “mensenrechten”, of ten minste op “humane rechten”, en op de meest fundamentele rechten die wij als onderdeel van onze humane traditie beschouwen.”

“Greenpeace ondersteunt geen enkel walvisvangstprogramma, maar verzet zich niet tegen de walvisvangst die werkelijk in het bestaan voorziet. Als er echter enig commercieel element in steekt, zal Greenpeace één front vormen en zich tegen het programma verzetten.”

“De ondergetekende organisaties verzoeken de Makahnatie beleefd de walvisvangst niet te hervatten. Volkeren, uit vele culturen over de wereld verspreid, aanschouwen walvissen als heilig en beschouwen elke soort als een soevereine natie op zich, respect en bescherming waardig. Grijze walvissen trekken elk jaar over verre afstanden en verheugen vele duizenden walvisliefhebbers. Zij komen slechts kortstondig door de Makahwateren. We voeren aan dat belangrijke spirituele tradities moeten bekeken worden in een context van de hele planeet waarvan de fauna wordt vernietigd.” Action for Animals, Action for Animals Network, en anderen.

“Ik was volledig overstuur toen ik hoorde dat we eraan dachten grijze walvissen - of enige andere walvissen te doden…We gingen door en deden wat er te doen stond en kwamen te weten dat het om een voorstel ging om één stam toe te laten 5 walvissen te vangen, maar zodra zij dit hadden bekomen, zouden vele andere stammen tot in Canada en Alaska zeggen
‘Wel, als zij erop kunnen jagen, jagen wij er ook op.’
Ik denk enkel dat het Amerikaanse volk -dat een bijzondere band heeft met walvissen – op dit ogenblik niet klaar is om in te stemmen met enige vorm van vangst”. VS Rep Jack Metcalf.

“Ondanks het moratorium op walvisvangst dat in 1986 werd opgelegd door de internationale gemeenschap, blijven de walvissen bedreigd. Een effectieve methode om ze verder bescherming te geven bestaat erin reservaatzones te omschrijven waar de walvisvangst niet tijdelijk, maar voor onbepaalde tijd verboden is.”

“Het is uiterst moeilijk om het precieze aantal walvissen in de verschillende walvisbestanden vast te stellen. De grootte van de meeste walvisbestanden is
met niet meer dan 50 % zekerheid gekend. Gezien de wijzigingen zeer traag gebeuren, is het onmogelijk na een studie van een paar jaren aan te geven of een bestand toe- of afneemt. Er bestaat echter geen twijfel dat commerciële walvisvangst het aantal doet dalen.”