|
Kinderarbeid Willen werken, maar niet mogen? De rol van de media in de beeldvorming over kinderarbeid |
Onze mening over kinderarbeid is heel dikwijls gevormd door hetgeen we in de media opvangen over kinderarbeid: televisiereportages, krantenartikels, leermiddelen (vb. afbeeldingen in geschiedenisboeken),…
Deze berichtgeving komt voort uit onze Westerse levensstijl en ideeën: bij ons is het de normaalste zaak van de wereld dat kinderen elke dag full-time naar school gaan. Daarnaast kunnen zij genieten van hun vrije tijd om voluit het kind-zijn te beleven en vrij op te groeien.
Kinderen uit het Zuiden die moeten werken, zijn in onze ogen pechvogels die geen kind kunnen zijn, die niet kunnen spelen of leren en uitgebuit worden.
Toch mogen we niet vergeten dat ook bij ons vroeger kinderen uitgebuit en gebruikt werden en dat dat in sommige delen van het rijke Noorden zelfs nu nog het geval is.
In de Verenigde Staten bijvoorbeeld worden minderjarigen in groten getale tewerkgesteld in de landbouwsector waar ze dikwijls zware en ongezonde arbeid uitoefenen (zie www.afop.org).
Juist vanuit dit verleden hebben wij ons (negatieve) beeld over kinderarbeid gevormd. We denken aan Daens en prijzen ons gelukkig dat we die situatie ontgroeid zijn. Kinderarbeid behoort volgens ons tot een prehistorisch, ‘barbaars’ verleden, dat de westerse mens nu al geruime tijd achter zich heeft gelaten.
Er zijn echter mensen - kinderen én volwassenen; zowel in het Zuiden als bij ons - die deze afkeuring van kinderarbeid niet zo vanzelfsprekend vinden en die ervan overtuigd zijn dat arbeid ook positief kan bijdragen tot de ontwikkeling van een kind. Arbeid dan - weliswaar - in menswaardige omstandigheden en in combinatie met onderwijs en vrije tijd…
Bovendien is het loon dat vele kinderen verdienen levensnoodzakelijk voor hun gezin om het hoofd boven water te kunnen houden. Daarbij verwijzen ze ook naar artikel 17 van het kinderrechtenverdrag (zie verder). Over dit aspect van kinderarbeid berichten de media echter nauwelijks.