Kinderarbeid

Willen werken, maar niet mogen?

MANTHOC, een zelforganisatie van werkende kinderen

MANTHOC, een zelforganisatie van werkende kinderen in Lima, Peru

Dat werkende kinderen niet altijd als willoze slachtoffers overgeleverd zijn aan uitbuiting en mishandeling van volwassenen, daarvan zijn de kinderen die deel uitmaken van de organisatie MANTHOC in Peru het levende bewijs. Ze gaan zelf op zoek naar manieren om hun bestaan kwaliteitsvol te maken en lijken daar behoorlijk goed in te slagen. Ze vragen niet om medelijden maar dwingen respect af voor hun situatie.
Opvallend is dat de kinderen naast hun arbeid ook naar school gaan en dat ook zeer belangrijk vinden. Sommige kinderen oefenen arbeid uit die goed vergelijkbaar is met taken die kinderen hier moeten uitoefenen, zoals kinderen die helpen in het winkeltje van hun ouders. Er zijn zelfs kinderen die hun job als een hobby zien, wat we natuurlijk niet mogen veralgemenen naar alle werkende kinderen!

De kinderen en jongeren leren in MANTHOC ook concrete vaardigheden, vb. ze leren geld beheren, ze leren hoe ze elkaar moeten verzorgen wanneer ze gewond zijn, ze leren met elkaar overleggen en naar elkaar luisteren en ze informeren elkaar over hun rechten en plichten. Bovendien kunnen ze er ook terecht wanneer ze het moeilijk hebben of wanneer ze behoefte hebben aan een babbel. Ze kunnen hulp krijgen bij hun huistaken en er is ruimte voor ontspanning.

De acties van deze kinderen blijven niet enkel beperkt tot het lokale vlak. Ook op nationaal en internationaal niveau streven de kinderen ernaar hun stem te laten horen. Zo eisen ze bijvoorbeeld de aanwezigheid van werkende kinderen op internationale bijeenkomsten over kinderarbeid (vb. op bijeenkomsten van de Internationale Arbeidsorganisatie, IAO ) zodat ze daar hun mening kenbaar kunnen maken. Ze willen niet dat volwassenen beslissingen nemen vóór hen, maar willen samen mét volwassenen tot een aanvaardbare regelgeving rond kinderarbeid komen. Het is daarom ook niet verwonderlijk dat deze organisaties dikwijls op ongeloof en wantrouwen botsen bij vele volwassen beleidsmakers. Deze geloven immers niet dat werkende kinderen zelf een productieve bijdrage kunnen leveren aan het debat over kinderarbeid.