Verhalen
van over de WereldDeze activiteit met verhalen helpt kinderen gelijkenissen tussen de kinderen van de wereld te bestuderen, ongeacht hun nationaliteit, geslacht of etnische afkomst.
ongeveer 1 uur.
1. Leg uit dat kinderen over de hele wereld naar verschillende verhalen luisteren.
2. Vertel de kinderen enkele verhalen uit verschillende landen (als je over een wereldbol of atlas beschikt, gebruik die dan om te tonen waar die landen liggen). Op de volgende pagina zijn enkele voorbeelden gegeven.
3. Vraag hen welk verhaal uit hun eigen land ze het leukst vinden en ze aan kinderen in andere delen van de wereld zouden vertellen.
4. Als enkele kinderen tot een bepaalde etnische groep behoren, vraag hen dan of zij enkele verhalen uit hun eigen cultuur kennen die ze misschien willen vertellen. (Maar als ze dit niet willen, probeer hen niet te forceren.)
5. Stel de vragen die hieronder zijn opgesomd om zo het bewustzijn bij de kinderen omtrent gelijkenissen tussen kinderen over de hele wereld te ontwikkelen.
“De Soep van de Bedelaar” en “Het Verdelen van de Kaas” kunnen gebruikt worden om de gevolgen van oneerlijkheid aan te tonen. Vraag de klas hun eigen verhaal over oneerlijkheid te schrijven.
Volksverhalen uit uw land kunnen nuttig zijn voor lessen over mensenrechten. Bijvoorbeeld, verhalen waarin kinderen lijden kunnen gebruikt worden samen met de Vereenvoudigde versie van het Kinderrechtenverdrag.
Als actie kunnen kinderen hun eigen verhaal schrijven of een toneelstuk opvoeren om één van de artikels uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens te illustreren.
O-way-way-ham-by-joh, wat betekent: lang, lang geleden, ging Meneer Vos op jacht. Hij en Mevrouw Vos hadden al vele dagen op wortelen geleefd, dus had hij wel zin in iets lekkerders.
Hij jaagde lange tijd tot hij er moe van werd. Toen botste hij plotseling op een grote, dikke kalkoen. Hij wou net zijn scherpe tanden in de kalkoen boren, toen de kalkoen zei: “Wacht, Vossenman, ben je ziek? Je ziet er zo bleekjes uit! Wil je niet eerst een dutje doen? Lig jij maar neer en ga maar slapen. Ik ga wel naar je huis toe, en ik zeg Mevrouw Vos dat ze van mij een lekkere maaltijd voor je moet klaarmaken. Arme jongen, je ziet er zo moe uit!” Toen voelde Meneer Vos zich pas goed ziek.
“Dat zou erg aardig van je zijn, Kalkoenman.”
Dus ging de kalkoen op weg naar het hol van de vos en de vos keek hem na tot hij bij de deur aankwam, en toen ging hij zich onder een boom te slapen leggen.
De kalkoen klopte luid aan.
“Wie is daar?” vroeg Mevrouw Vos.
“Gewoon een vriend met een boodschap voor u.”
“Komt u niet binnen?” zei Mevrouw Vos.
“Neen, dank u,” zei de kalkoen, “Ik heb haast. Meneer Vos heeft me gewoon gevraagd om even langs te lopen en u te zeggen dat hij gauw terug komt. Hij heeft erg veel honger en wil dat u wat wortels klaarmaakt voor hem.”
En toen rende de kalkoen weg.
Mevrouw Vos ging aan de slag en maakte wat wortelen klaar.
Algauw kwam Meneer Vos thuis en likte zijn lippen af. Hij was zo blij met de gedachte wat voor heerlijke bereide kalkoen hij te eten zou krijgen. Mevrouw Vos kwam met de maaltijd en plaatste ze op de tafel voor Meneer Vos. Hij nam een groot stuk en begon erop te kauwen.
“Dit is wel de taaiste kalkoen die ik ooit heb gegeten,” riep hij uit. “Dit smaakt meer naar wortelen dan naar kalkoen. Wat is er mis mee?”
“Kalkoen!” zei Mevrouw Vos. “Ik heb helemaal geen kalkoen! Dit zijn wortelen! Iemand klopte deze morgen op de deur. Hij vertelde me dat je honger had en dat je wou dat ik wat wortelen voor je klaarmaakte.”
“Ooh,” kreunde Meneer Vos, “dat moet de kalkoen geweest zijn!”
Twee katten stalen eens een stuk kaas. De ene wilde het stuk verdelen. De ander vertrouwde hem niet, dus zei hij: “Neen, laten we een aap halen om het onder ons te verdelen!” De eerste ging een aap zoeken en vroeg hem of hij voor rechter wilde spelen. “Zeker,” zei de aap.
Hij liet hen een groot mes en een weegschaal halen. Maar in plaats van de kaas in twee te snijden, maakte hij het ene stuk groter dan het andere. Toen legde hij de stukken in de weegschaal. “Ik heb ze niet goed verdeeld,” zei hij. Hij begon aan het grootste stuk te knabbelen. “Wat doe je nu?” riepen de katten.
“Ik ga wat van dit stuk opeten om het even groot te maken als het andere.” Al gauw was het stuk waaraan hij knabbelde kleiner dan het andere stuk. Hij ruilde de stukken om en begon van het andere te eten.
De katten zagen dat voor hij klaar was, hij alle kaas zou hebben opgegeten. Ze zeiden: “Heer Rechter, geef ons de rest van de kaas, en we zullen ze zelf wel verdelen.”
“O neen,” zei de aap, “je zou ervoor kunnen vechten, en dan zou de koning der dieren achter mij aanzitten.” Dus ging de aap door met eten, eerst het ene stuk, dan het andere. De katten zagen dat er niets zou overblijven. De ene kat draaide zich naar de andere en zei: “We hadden de kaas beter zelf verdeeld.”
Nadat de aap al de kaas had opgegeten, zei hij: “Laat ons allen gaan in vrede, en laat ons eigenbelang nooit meer ons verstand in de weg staan.”
Ooit sliepen zeven rondzwervende andiyas (bedelaars) toevallig in hetzelfde pension. Ze kwamen overeen dat ze samen een pot congee (rijst gekookt in water) als avondmaal zouden koken, en dat elke andiya een handvol rijst zou bijdragen.
Eén voor één reikte elke andiya tot over de kom om zijn rijst erin te gooien. Maar het waren listige mannen, en niet een van hen gooide ook maar een graantje rijst in de kom. Elke andiya dacht dat de anderen de beloofde handvol rijst zouden geven.
Toen de congee opgediend werd, kreeg elke andiya een kom heet water!
