Teksten bij het vluchtelingenrollenspel:

	Argumenten en opties van de immigratieambtenaren
	Argumenten en opties van de vluchtelingen
	Informatie over vluchtelingen

 

Argumenten en opties van de immigratieambtenaren

Je kan zowel deze argumenten gebruiken als eender welke andere die je te binnen schieten:

• Ze zijn radeloos, we kunnen hen niet terugsturen.
• Als we hen terugsturen, zijn we verantwoordelijk als ze gearresteerd, gemarteld of gedood worden.
• We zijn wettelijk verplicht om vluchtelingen te aanvaarden.
• Ze hebben geen geld en zullen overheidssteun nodig hebben. Ons land kan zich dat niet veroorloven.
• Kunnen ze bewijzen dat ze echte vluchtelingen zijn? Misschien komen ze alleen maar naar hier om van een betere levensstandaard te genieten?
• Ons land is een militaire en handelspartner van land X. We kunnen ons niet veroorloven hen te beschermen.
• Misschien hebben ze vaardigheden die we nodig hebben?
• Er zijn al genoeg vluchtelingen in ons land. We moeten voor onze eigen bevolking zorgen.
• Ze zouden naar rijkere landen moeten gaan.
• Als we hen toelaten, zullen anderen ook toegang vragen.
• Ze spreken onze taal niet, ze hebben een andere godsdienst en ze eten ander voedsel. Ze zullen zich hier niet integreren.
• Ze zullen politieke problemen met zich meebrengen.
• Denk na over de volgende opties voor je het rollenspel begint:
• Zou je alle vluchtelingen de grens laten oversteken?
• Zou je sommigen de grens laten oversteken?
• Zou je hen opsplitsen in leeftijd, beroep, rijkdom?
• Zou je iets anders in de plaats doen?

Argumenten en opties van de vluchtelingen

Je kan zowel deze argumenten gebruiken als eender welke andere die je te binnen schieten:

• Het is ons recht om asiel te krijgen.
• Onze kinderen hebben honger, jullie hebben een morele verantwoordelijkheid om ons te helpen.
• We zullen gedood worden als we teruggaan.
• We hebben geen geld.
• We kunnen nergens anders heen.
• Ik was dokter in mijn thuisstad.
• We willen alleen maar bescherming totdat het veilig is om terug te keren.
• Andere vluchtelingen hebben toegang tot uw land gekregen.
• Denk na over de volgende opties voor je het rollenspel begint:
• Zouden jullie je opsplitsen als de immigratieambtenaren dat vragen?
• Zouden jullie naar huis gaan als ze jullie proberen terug te sturen?

Informatie over vluchtelingen

Elk jaar verlaten tienduizenden mensen hun huis en dikwijls ook hun land vanwege vervolging of oorlog. Deze mensen worden vluchtelingen. Ze moeten bijna altijd zeer plotseling verhuizen, hun bezittingen achterlaten. Dikwijls worden hun families zo uiteengerukt. Velen zijn nooit in staat om naar hun huis terug te keren. In 1992 waren er wereldwijd bijna 19 miljoen vluchtelingen.

De meeste vluchtelingen zoeken veiligheid in een buurland. Anderen moeten grote afstanden afleggen om veilig te zijn. Vluchtelingen komen dikwijls aan op vlieg-en zeehavens ver weg van hun moederland, waar ze toegang vragen.

In 1951 namen de Verenigde Naties de Conventie over de Status van Vluchtelingen aan. Meer dan de helft van de landen in de wereld zijn akkoord gegaan met de Conventie. Ze geven bescherming aan vluchtelingen en komen overeen hen niet te verplichten terug te keren naar hun land als ze risico lopen te worden vervolgd of gedood. Artikel 33 van de Conventie zegt: “Geen contractueel verbonden staat zal een vluchteling verbannen of terugsturen op eender welke manier naar de grens van de gebieden waar zijn leven of vrijheid bedreigd zou worden op basis van zijn ras, geloof, nationaliteit, lidmaatschap van een bepaalde sociale groep of politieke opinie.”

Dit wordt tevens toegepast als een regering een vluchteling naar een ander land wil sturen van waar de vluchteling naar huis zou kunnen worden gestuurd. Regeringen moeten ook de vraag van een vluchteling aanhoren die veiligheid (asiel) zoekt in hun land. Dit principe wordt toegepast op alle staten, of ze nu wel of niet deel uitmaken van de Conventie van 1951.

Volgens de Conventie is een vluchteling iemand die zijn land heeft verlaten en in de onmogelijkheid is om terug te keren vanwege een reëele angst om vervolgd te worden vanwege zijn ras, geloof, nationaliteit, lidmaatschap van een bepaalde sociale groep of politieke opinie.

De Conventie van 1951 zegt tevens dat vluchtelingen vrij moeten zijn van discriminatie en hun volle rechten moeten kunnen uitoefenen in het land naar waar ze gaan om veilig te zijn. Vele artikelen uit de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens zijn betekenisvol voor de verdediging van vluchtelingen. Landen komen echter niet overeen over wie een echte vluchteling kan worden genoemd. De media en de politici vragen dikwijls grenzen te stellen aan het aantal vluchtelingen, en argumenteren dat ze etnische spanningen veroorzaken en een tekort aan huisvesting en werkgelegenheid.

De laatste jaren hebben de regeringen van vele van de rijkste landen van de wereld het aantal vluchtelingen die ze toelaten, om twee redenen verminderd. Ten eerste zijn vliegtuigreizen veel goedkoper geworden wat wil zeggen dat vele vluchtelingen van ontwikkelingslanden toegang willen krijgen tot ontwikkelde landen. Ten tweede heeft de mondiale economische regressie de behoefte aan werkkrachten doen dalen. Dit wil zeggen dat vluchtelingen die vroeger als gastarbeiders binnenkwamen nu een vluchtelingenstatus moeten aanvragen.

Om beperkingen op vluchtelingen te rechtvaardigen, zeggen rijke landen dikwijls dat vluchtelingen geen slachtoffers zijn van verdrukking maar van een betere levensstandaard willen komen genieten. Dit noemt men ook wel economische vluchtelingen. Om de rechten van vluchtelingen te verdedigen werd op 14 december 1950 door de Algemene Vergadering van de VN het Bureau van de Hoge Commissaris van de VN voor Vluchtelingen (UNHCR) opgericht, met Genève als hoofdzetel. Regeringen argumenteren dikwijls dat de angst van vluchtelingen om vervolgd te worden, overdreven of onwaar is. Vluchtelingen worden hiertegen beschermd door organisaties die bewijzen aanbrengen van mensenrechtenschendigen in het land van de vluchteling om de regering ervan te overtuigen hen asiel te verlenen.